Real life: Ana & me

Deze keer een wat anders, een real life story. Het is echt gebeurd maar op verzoek ik het in de ik persoon geschreven. (En ja ik weet, het is een beetje kort.)
Het begon allemaal toen vorig jaar januari. Ik kreeg steeds meer trek in zoete dingen. Dus ik begon mij stiekem vol te eten als mijn ouders niet thuis waren.
Deels denk ik ook omdat ik problemen had en die wou wegeten. Als ik me vol propte voelde ik me gelukkig maar dat gevoel daarna...Het is net zoals snijden, als je ermee bezig bent voel je je volmaakt maar als je er mee klaar bent hata je jezelf. Omdat ik niet sportte kwam ik iedere maand wel een of twee kilo aan. Aan het begin van de 1e probeerde ik af te vallen door pro ana te zijn. Ik smokkelde eten bij het ontbijt weg, ik gooide mijn lunch weg en ik at weinig 's avonds. Maar iedere keer kreeg ik trek en ging ik me weer vol proppen. Iedere keer beloofde ik mezelf om morgen ermee te stoppen...Een tijdje ging het goed, ik had minder vreetbuien en ze waren minder erg en ik kwam niet aan. Ik viel zelfs af! Wat was ik blij zeg. Nja het duurde niet lang..Ik kwam weer op een pro ana site terecht en ik begon opnieuw. Deze keer probeerde ik te sporten en appelazijn drinken. Iedere dag stond en sta ik op de weegschaal. Ben ik aangekomen en heb ik meer vet gekregen? Het laatste bleek van wel toen ik een dag geen appelazijn gebruikte. Vandaag zei ik tegen mezelf dat ik gewoon normaal ga sporten en dat appelazijndieet ga afmaken. Daarna wil ik gewoon gelukkig zijn met wie ik ben. Maar als ik foto's zie van dunne mensen wil ik zo graag als hun zijn... Ik hoop echt dat ik gewoon weer normaal kan leven zonder iedere dag te denken dat ik lelijk en dik ben. Vallen,opstaan,knokken en doorgaan.
Me

No comments:

Post a Comment